Αναμενόμενα αποτελέσματα

Το ελληνικό ρύζι αποτελεί ένα από τα πλέον εξαγώγιμα προϊόντα καθώς το 90% της παραγωγής καταλήγει σε ξένες αγορές. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια συνεχής και σημαντική αύξηση των εξαγωγών ρυζιού προς τις τρίτες χώρες και κυρίως προς την Τουρκία (35%) η οποία όμως δεν προσφέρει ευκαιρίες απόκτησης προστιθέμενης αξίας. Από την άλλη μεριά η συγκυριακή αύξηση του κόστους μεταφορών ρυζιού από τις Ασιατικές χώρες και τα προβλήματα εφοδιασμού σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής λόγω της πανδημίας ανοίγει για πρώτη φορά ένα σημαντικό παράθυρο εξαγωγών ελληνικού ρυζιού σε ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, Ιταλία). Οι ευρωπαϊκές αγορές ενώ επιτρέπουν την απόκτηση υψηλότερης προστιθέμενης αξίας είναι ιδιαιτέρως απαιτητικές σε ποιοτικές προδιάγραφες.

Στα πλαίσια της προτεινόμενης μεθοδολογίας, θα εξετάζεται παράλληλα η δυνατότητα διαφοροποίησης της στρατηγικής παραγωγής και εμπορίας του ρυζιού. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του προϊόντος και τη συνεπακόλουθη αύξηση των πωλήσεων στην εγχώρια και διεθνή αγορά. Η απόκτηση πιστοποίησης ποιοτικού ελέγχου και γεωγραφικής προέλευσης θα δώσει τη δυνατότητα στο προϊόν να ενταχθεί σε νέες πιο απαιτητικές αγορές με υψηλές προδιαγραφές ελέγχου. Το γεγονός αυτό θα κάνει το προϊόν πιο ελκυστικό με δυνατότητα επίτευξης υψηλότερων τιμών, ενώ συγχρόνως θα συμβάλλει στην μείωση του αθέμιτου ανταγωνισμού από προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να υπογραμμιστεί η σημαντικότητα της μεθοδολογίας στο εκτεταμένο πρόβλημα της «ελληνοποίησης» ρυζιού από ξένες χώρες, με σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο στην τοπική αγροτική παραγωγή.